Joost Pollmann (1957) komt uit een oerkatholiek nest en kon vanuit zijn wieg de koepel van de kathedraal zien. Ook was zijn familie Duits georiënteerd, op de verkeerde manier: broers en zussen liepen op marsmuziek door de huiskamer. Dat zijn dingen die een mens vormen, maar niet alles wat je meemaakt is een gevolg van je opvoeding. In ‘Schertsfiguur’ vertelt Pollmann vijftien verhalen over de jongen die hij was en over de man die hij werd. Tragisch, komisch, en iets ertussenin. Velen willen held zijn, maar is de antiheld niet menselijker? 

Sinds 1998 schrijft Joost Pollmann striprecensies voor de Volkskrant. Hij organiseerde tien edities van de Stripdagen en vele tentoonstellingen. Ook geeft hij lezingen over beeldcultuur, in binnen- en buitenland. Zijn eerdere publicaties vindt u hieronder. 


‘Schertsfiguur’ lijkt typisch een scheldwoord uit het repertoire van Kapitein Haddock, maar als je in de opsomming van Jan Hee kijkt bij de invectieven die beginnen met ‘sch’, staat hij er gek genoeg niet tussen. Lees even mee: schaamteloze kerel, schapenhoeder van de Balkan, schavuit, scheepsjongen, scheepskelderaar, scheepsmaatje, scheikundig product, schele kaalkop, schele komkommer, schelm, schijnheilige mispel, schim, schobbejak, schoft, schooier, schoorsteenvegersragebol, schorpioen, schurftige hond, schurk.

(https://janhee.home.xs4all.nl/haddock.html)

© Hans Vissers

Andere titels van Joost Pollmann
Papieren Drama’s
Abecedarium
Regen geen bezwaar
Indruk van echtheid
Een boktor met gesteven kraagje
Chouf Qra
Letterlijk & Figuurlijk
De Stripprofessor